Pelgrimskriebels

with Geen reacties

Inmiddels zitten twee oefenwandelingen erop. De schoenen zitten nog heerlijk, mijn rug moet weer even wennen. De site is aangepast, de aanmeldingen komen binnen, gastgezinnen worden gezocht… het wordt nu toch weer echt: Willibrord 2017! En ik heb er zin in. Spannend is het ook: hoe zal de groep zijn, hou ik het wandelen zelf vol, lukt alles met bagagevervoer, klopt de route nog?

Vorig jaar was ik de auto-pelgrim: met een zwangere buik verzorgde ik het bagagevervoer. Een rol die erg wennen was, liever zou ik zelf meelopen. Maar als pelgrim loopt de weg soms anders dan je denkt. Ook voor dit jaar zit volledig meewandelen er nog niet in. Jammer, want wat keek ik uit naar de wind door mn haren bij het Veluwemeer, de geur van de weilanden met de dieren, de goede gesprekken onderweg en de stiltes. Maar ook dit is loslaten en meebewegen met de weg.

Wandel je mee? Als het even niet lukt, schuif je gewoon gezellig aan in de bezemwagen bij de auto-pelgrim 🙂