Willibrord 2017 – pelgrimservaringen

with Geen reacties

Door twee pelgrims, april 2017

“Onderweg.
Kilometers na kilometers op de verlaten dijk.
Ik huil. Ik bid en ik vecht.
Ik klaag Hem aan en ik bemerk Zijn liefde.
Ik verfoei Hem.
En mijn weg die ik te lopen heb.
Hij omarmt me.
Ik schop en Hij troost.
Ik ween en ik stampvoet.

En dan voel ik Zijn allesomvattende liefde.
Voorzichtig vraag ik Hem een teken;
Is het ook voor mij?
En vind mijn klavertje vier…
Op het ritme van mijn zere voeten.
Huil ik zachtjes om het leven.
Optornend tegen de koude helende wind.
Lach ik getroost.”

“Het was voor mij de eerste keer dat ik deze tocht meeliep. Ik heb genoten van de prachtige wandelingen in de natuur en van alle verrassingen die ik onderweg tegenkwam. Dit werd o.a. bewerkstelligd door een enthousiaste groep van begeleiders die gezorgd hebben dat ons niets tekort kwam. Het mooiste vond ik dat we liepen met een mix van mensen die op verschillende manieren hun geloof beleven, ontmoetingen hadden met een diversiteit aan geloofsgemeenschappen. Hierbij heeft ieder zijn eigen vorm, maar we richten ons allemaal op hetzelfde feest. Het feest waarbij Jezus voor ons mensen naar de aarde kwam, Zijn leven gaf voor ons en weer opstond uit het graf!”